Is het geen tijd om de comfortzone te verlaten?

Mijn accountant zei me eens: ‘Je moet je niet concentreren op de tekorten, maar op de mogelijkheden’. Dat vond ik wijze woorden, die niet alleen in de financiële wereld gelden. Laat ik ze vandaag eens toepassen op de wereld van de HSP’s.

Een lezeres van mijn nieuwsbrief  stuurde me een artikel van Manon Kluten, Sensitief op de werkvloer[1].  Dit stuk, op zich een prima uiteenzetting over problemen die hooggevoelige mensen in het werk zoal tegen komen, bevredigde me niet echt. Het zette me aan het denken.

Naar mijn smaak wordt er wel veel geschreven over de moeilijke kanten van hooggevoeligheid, maar ik kom zelden een artikel tegen waarin een perspectief van mogelijkheden geschetst wordt. Ik heb de laatste tijd steeds meer het idee dat we onszelf als sensitieve pioniers in 2014 wel eens uitdagender vragen mogen gaan stellen, ons met andere woorden wat minder concentreren op de ongemakkelijke kanten en wat meer op datgene waar we naar verlangen. Dit artikel bevestigde me daar weer eens in.

Toen ik zo’n 12 jaar geleden begon te schrijven over hooggevoeligheid, was er nog nauwelijks informatie over te vinden buiten de boeken van Elaine Aron. Sindsdien is er veel veranderd, maar nog lang niet genoeg. Er zijn veel antwoorden gekomen op de vragen die we toen als hooggevoelige mensen hadden doordat we met elkaar in gesprek zijn gegaan, langs vele wegen. Nu is er een enorm potentieel aan begeleidingsmogelijkheden om met de moeilijke kanten van hooggevoeligheid om te leren gaan. Daar ben ik heel blij mee, dat zie ik als een oogst voor het harde werken van velen in de afgelopen jaren. Ik zie dat echter niet als een eindresultaat, maar als een eerste stap. We kunnen onszelf en anderen dus helpen om krachtiger en meer evenwichtig in het leven te gaan staan en onze sensitieve gaven te gebruiken.

Een gevaar is dat we het hier bij laten. Je kunt je wel je hele leven richten op de problematische kanten van hooggevoeligheid, maar de meeste mensen willen toch wel graag iets meer. Ze willen hun talenten ontwikkelen en inzetten. Ze willen in vrede met zichzelf kunnen leven en ze willen ook iets bereiken. Op dat laatste ligt naar mijn smaak wat weinig nadruk in de literatuur over hooggevoeligheid. Het lijkt zelfs een beetje een vies woord. Alsof iets willen bereiken gelijk staat met jezelf overmatig pushen waardoor je dan vervolgens overprikkeld of zelfs burnout raakt.

Ik denk is dat het belangrijk is, om altijd te kijken of je net een stapje verder kunt reiken dan je nu doet. Al is het maar dat je de mogelijkheid overweegt. Daarmee boor je namelijk een nieuwe bron van energie aan. Je gedachten gaan op die manier voor je aan het werk. Er komt scheppingskracht vrij. Te ver reiken, dat kennen we allemaal wel, en ook naar de verkeerde doelen. Dan ging het om aanpassing, we wilden net zo zijn als anderen en we richtten ons op doelen van anderen, niet die van onszelf en dat putte ons enorm uit. Maar nu gaat het om de vraag: wat wil ik zelf bereiken? Wat wil ik de wereld in brengen? En waar ben ik nu? Wat kan op dit moment een stap zijn waarvan ik voel dat hij gezet moet worden? Dat gaat soms om kleine dingen, soms om grote. Een simpel voorbeeld:

Ik speelde al een tijd met de wens om een schrijfplek te hebben buitenshuis. Die gedachte liet ik dan weer vallen omdat ik er het geld niet voor heb. Toch liet het me niet los. Op een dag zei iets in mij: je moet het er gewoon met mensen over hebben, zodat ze weten dat jij dat verlangen hebt. Je weet maar nooit. Dat was een stap die eenvoudig te zetten was. En het leverde meteen iets op: een bevriend echtpaar bood me spontaan een kamer in hun huis aan. Daar zit ik nu fantastisch ongestoord en gevrijwaard van alle mogelijke verleidingen, te schijven met een concentratie die ik thuis, alleen ’s nachts kan bereiken. Dat maakt het mogelijk om een nieuw boek te schrijven.

Het delen van die gedachte was maar een kleine stap en het effect was verrassend.

Ik denk dat we het niet moeten laten bij zelfonderzoek en mentale schoonmaak. Daar is niets mis mee, maar als we onze ogen niet ook gericht houden op een volgende stap, dan kunnen we in navelstaarderij verzeild raken. Met alles wat we geleerd hebben, kunnen we onze sensitieve kwaliteiten juist inzetten om datgene te creëren waar we naar verlangen, voor onszelf, en ook voor een wereld, waarin meer mensen kunnen gedijen. Dat geeft ons vreugde en nieuwe energie.

Wat mij veel kracht en energie geeft, is het beeld dat sensitieve pioniers samen de wereld aan het veranderen zijn. Dat is een belangrijke drijfveer om te doen wat ik doe, om belemmeringen te overwinnen en om vol te houden.

Als je zo’n drijfveer hebt, ga je de moed ontwikkelen om je zichtbaar te maken op de terreinen waar dat werk gedaan wordt. Dan ga je niet meer aan anderen, werkgevers bijvoorbeeld, vragen om rekening met je te houden. Dan kom je uit de slachtofferpositie. Het is namelijk niet voldoende als men rekening met ons houdt. We vragen niet om een sociale werkplaats. We willen onze kennis, onze inzichten, onze wijsheid, onze creativiteit delen

Het is 2014! Er is een nieuwe energie die ons hierbij helpt.

Laat ik een poging doen om een toekomstscenario te schetsen voor sensitieve pioniers op de werkvloer.

Ik stel me voor dat er een moment aanbreekt waarop we onszelf in onze volle waarde kennen. Dan zijn we ook in staat, te laten zien dat onze inbreng voor werkgevers èn klanten van onschatbare waarde kan zijn. Misschien niet voor allemaal, maar zeker voor degenen die zich ook inzetten voor een betere wereld. Als ze zien wat wij in kunnen brengen, zijn ze ook gemotiveerd om voor goede voorwaarden te zorgen. Recht van spreken kunnen ze ons niet geven, dat kunnen we alleen zelf. Dat recht verwerven we ons als we onze kwaliteiten vrijuit onder woorden kunnen brengen. We kunnen leren, onze waarde te tonen op een manier die bij ons past. Dat is nog niet zo gemakkelijk, dat weet ik uit eigen ervaring. Maar als we onze kwaliteiten niet met verve aan potentiële werkgevers en klanten kunnen presenteren, kunnen we moeilijk verwachten dat de rode loper voor ons uitgelegd wordt. Waarom zouden we ons niet voorstellen dat we het kunnen leren?

Vooralsnog lijkt het me belangrijk als we samen antwoorden vinden op de volgende vragen. Die vinden we misschien niet meteen, maar als we een tijd met deze vragen durven te leven, zal er vanzelf respons komen.

  1. Welke eigenschappen, kwaliteiten, vaardigheden van mij zijn van onschatbare waarde?
  2. Als ik me voorstel dat ik in mijn volle waarde sta, hoe breng ik die kwaliteiten dan onder woorden?
  3. Waar zouden deze kwaliteiten van belang kunnen zijn?
  4. Wat heb ik nodig om uit de comfort zone te durven komen en zichtbaar te worden? Ik denk dat het naar buiten toe niet nodig is om over hooggevoeligheid te spreken, er zijn andere, minder beladen manieren om onze kwaliteiten over het voetlicht te brengen.
  5. Dus: Hoe kan ik me krachtig en overtuigend presenteren op een manier die bij me past?
  6. Wie zijn voor mij belangrijke voorbeelden hierin?
  7. Hoe kunnen we elkaar helpen om moedig te zijn?
  8.  Waarom kan het voor werkgevers belangrijk zijn om hooggevoelige mensen in dienst te hebben? En wat meer specifiek:
  9. Waarom is het van groot belang dat er sensitieve pioniers werken op de volgende terreinen:
  • Het management
  • Het onderwijs
  • De jeugdzorg
  • De gezondheidszorg
  • Consultatiebureaus
  • De sociale dienst
  • Justitiële inrichtingen
  • De overheid
  • Het bedrijfsleven
  • De financiële wereld
  • Ik vergeet er hier vast een aantal; aanvullingen zijn welkom.

Diep van binnen weten we de antwoorden op deze vragen. En sommigen hebben die antwoorden in hun eigen situatie al deels gevonden. Het wordt nu echter tijd om samen die kennis op te gaan diepen, te bundelen, te delen  en vervolgens naar buiten te brengen. Dat vraagt dat we zichtbaar worden en dat we weigeren om nog onder ons niveau te blijven werken, zoals zovelen van ons dat uit veiligheidsoverwegingen lang gedaan hebben of nog doen.

Waarom?

De wereld heeft ons nodig!

Het is hard nodig dat er meer liefde, respect en zorgvuldigheid in het openbare leven komt. Het is van levensbelang dat bij elke beslissing in het bedrijfsleven de bescherming en het voortbestaan van onze planeet in het vizier wordt gehouden. De waardigheid van mensen en dieren en vooral ook van kwetsbaren onder hen dient centraal te staan. Ook op de werkvloer moeten we mens kunnen zijn, dat we in het werk contact met ons gevoel blijven houden. Er zijn vriendelijke en respectvolle manieren om in het openbare leven met elkaar om te gaan. De mythe dat het altijd alleen maar om de portemonnee gaat, dient op wereldschaal doorgeprikt te worden. Het onderwijs zal aangepast moeten worden aan de kinderen van nu. De scheiding tussen spiritualiteit en het openbare leven mag wel eens opgeheven worden. Dit is een groot taboe in ons land en alleen al het idee roept veel agressie op. En toch, er zijn zoveel ‘spirituele’ toepassingen die vergaderingen, besluitvormingsprocessen, veranderingsprocessen veel lichter en gemakkelijker maken. Er moet meer gelijkheid komen voor vrouwen in werksituaties en er zijn meer leiders met vrouwelijke capaciteiten nodig  in zaken en politiek, die een einde gaan maken aan oorlog, geweld, misbruik van vrouwen, kinderen en dieren over de hele wereld. Er dient een nieuw politiek pad ontwikkeld te worden dat dwars door de huidige scheidslijnen van links en rechts heen loopt. Er zijn mensen nodig die een positieve visie hebben op onze toekomst en een cynische en pessimistische kijk van bepaalde media ontzenuwen.

Sensitieve pioniers  zijn een nieuwe, respectvollere  levenswijze aan het ontwikkelen. Ze zijn ook een nieuwe manier van werken aan het ontwikkelen, een manier die bij hen past en die ook voor anderen veel kan betekenen. Ze kunnen wat ze ontwikkeld hebben, overdragen naar het bedrijfsleven, zodat er een einde komt aan milieuproblemen en uitbuiting.

Er zijn mensen nodig die beseffen dat het allemaal draait om liefde, menselijkheid, respect en werkelijke authenticiteit en niet om overconsumeren, materieel succes, weelde en luxegoederen.

En wie zijn degenen die dit zien en die dat inzicht door kunnen geven? Wie zijn degenen die de nieuwe creatieve paden openen?

Stel je eens voor dat we allemaal onze comfort zone verlaten en met onze kwaliteiten in het volle licht gaan staan. Wat zou er dan gebeuren?

Laten we het aandurven, met uitdagende en avontuurlijke vragen te leven. Het zal ons in alle opzichten verrijken.

Heb jij antwoorden op deze vragen? Ik zou het fijn vinden als je mij er iets over wilt laten weten. Schrijf hier je reactie of stuur je antwoord naar info@desensitievepionier.com.


Advertenties

3 reacties

  1. Beste Marian,

    Bij deze mijn antwoorden op de gestelde vragen in dit artikel!

    1. Welke eigenschappen, kwaliteiten, vaardigheden van mij zijn van onschatbare waarde?
    – Ik leef vanuit mijn hart waardoor mijn wensen, gevoelens/emoties, persoonlijkheid en
    creatieve vermogens dicht onder de oppervlakte liggen.
    – Ik voel mijn omgeving heel goed aan, kan dit onder woorden brengen en hiermee
    verbindingen/mogelijkheden creëren.
    – Mijn gevoelens/emoties werken aanstekelijk op anderen.
    – Ik ben ‘geprogrammeerd’ om een goed mens te zijn, want slecht zijn vreet aan me.
    – Ik ben ingesteld om altijd met verbetering bezig te zijn en verwacht resultaat van mijzelf.
    – Ik heb het gevoel een bepaalde roeping te hebben die een verschil in het leven van veel mensen moet gaan betekenen.
    – Wanneer ik me erg diep concentreer lijken er gedachteflitsen me binnen te komen uit een bron van wijsheid die groter is dan mijzelf.
    – Ik ben puur ‘goed’ en herken mijn vijand wanneer iemand ‘slecht’ is.
    – Ik weet dat ik – wanneer ik dit wil – mentaal sterk genoeg ben om die vijand te verslaan en ‘goed’ te laten zijn.
    – Ik ben elke dag in een soort gevecht met de wereld hoe deze nu is en ‘weet’ welke stappen richting een betere situatie kunnen leiden.
    2. Als ik me voorstel dat ik in mijn volle waarde sta, hoe breng ik die kwaliteiten dan onder woorden?
    – Een gefocuste, vastberaden antenne voor rechtvaardigheid met als superkrachten het vinden van oplossingen voor aanwezig onrecht en het overbrengen van het gevoel van degene(n) die het onrecht is aangedaan.
    3. Waar zouden deze kwaliteiten van belang kunnen zijn?
    – Hulpverleningssector
    – Politiek
    – Voorlichting
    – Rechtensector
    – Journalistiek
    4. Wat heb ik nodig om uit de comfort zone te durven komen en zichtbaar te worden?
    – Successen van dingen waar ik (heilig) in geloof, geloof van anderen in mijn kunnen.
    – Om eerlijk te zijn is wat ik écht nodig had een dikke burn-out en het besef dat ik dromen niet voor niks al zo lang en zo intens heb en dat deze niet voor niets voelen als een roeping.
    5. Hoe kan ik me krachtig en overtuigend presenteren op een manier die bij me past?
    – Mijzelf accepteren zoals ik ben, presenteren zoals ik ben, geloven in- en gefocust zijn op wat ik wil bereiken en de vreugde en passie die hiervan uit gaat delen met anderen.
    6. Wie zijn voor mij belangrijke voorbeelden hierin?
    – Jezus
    – Mahatma Gandhi
    – Nelson Mandela
    – Martin Luther King
    – En sinds vandaag – Marian van den Beuken
    7. Hoe kunnen we elkaar helpen om moedig te zijn?
    – Elkaar de opbrengsten tonen van onze moed
    – Elkaar wijzen op welke lijdensweg het niet moedig zijn ons heeft gegeven
    8. Waarom kan het voor werkgevers belangrijk zijn om hooggevoelige mensen in dienst te hebben?
    – Dit zijn mensen met een aangeboren talent om te voelen en ‘weten’. Alleen al als geweten van het bedrijf zouden deze mensen van onschatbare waarde kunnen zijn. Nog maar te zwijgen over potentiële probleemoplossende/innovatieve waarde en het creëren van een bedrijfscultuur waar iedereen zichzelf mag zijn.
    9. Waarom is het van groot belang dat er sensitieve pioniers werken op de volgende terreinen?
    – Het management
    Aanvoelen werknemers, situationeel leiderschap, teambuilding
    – Het onderwijs
    Aanvoelen kinderen, passend onderwijs, innovatie in scholing
    – De jeugdzorg
    Aanvoelen hulpvraag, oplossingen ‘out of the box’
    – De gezondheidszorg
    Medeleven overbrengen aan patiënt en dierbaren, openstaan voor nieuwe behandelingen
    – Consultatiebureaus
    Herkenning hooggevoeligheid in vroeg stadium, aanvoelen opvoeding, voorlichting op maat, signaleren risico-ouders etc.
    – De sociale dienst
    Herkenning, emanciperen, oplossen, besparen etc.
    – Justitiële inrichtingen
    Gevoelens uiten, geloof hebben in het goede in de persoon, hulp bij nieuw leven opbouwen etc.
    – De overheid
    Waar heeft onze maatschappij behoefte aan? Hoe kunnen we dat realiseren?
    – Het bedrijfsleven
    Hoe graag ik bij aan een betere wereld?
    Hoe maak ik een product dat goed is voor mensen interessant?
    Wat is de opbrengst van goed met elkaar omgaan?
    Hoe groot is mijn ‘winst’ wanneer ik mij richt op het ‘verkopen’ van mogelijkheden aan kansarmen?
    – De financiële wereld
    Hoe kunnen we het aanwezige geld zo eerlijk mogelijk beheren zonder misbuik te maken van elkaar?
    Hoe kunnen we winst behalen uit het tot bloei brengen van dorre situaties?
    We zijn samen meer waard wanneer we elkaar helpen ieders waarde te verhogen

    • Dank je wel, Michel, voor je uitvoerige reactie. Mooi hoe je de kwaliteiten van hooggevoelige mensen verwoordt!

Trackbacks

  1. Het is tijd! | Hooggevoelig elke dag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: