Kappen of niet?

 

De laatste tijd verschijnen er steeds meer berichten op Facebook over gezonde bomen die rücksigtlos gekapt worden. Ik kon er niet meer tegen en kon alleen maar reageren vanuit boosheid en onmacht. En dat terwijl ik alleen vrolijke en bemoedigende berichten door wil geven. Ik besloot een tijdje te stoppen met Facebook om er wat dieper over na te denken.

Waar gaat dit over? Ik word geconfronteerd met iets waar ik zwaar op tegen ben en wat ik niet kan keren. Hoe ga je daarmee om? Zeker als je fysiek niet meer in staat bent om actie te voeren?

Accepteren wat je niet veranderen kunt?

No way, zegt mijn ego. Hoe kan ik ooit accepteren dat ze in mijn land zo stom bezig zijn?

Een andere optie: me richten op de goede werkelijkheid, de wereld die ik voor ogen heb en die er ook is. Een prachtige wereld vol liefde, vrijheid en schoonheid.

En ondertussen roept mijn ego: Stop, hou op, hou op! Kappen ermee!

Op een diepere laag komt de vraag: Waar moet ik eigenlijk mee kappen?

Dan komt er een heel lijstje uitrollen: Kappen met

Uitstelgedrag

Verslavingsgedrag als onmatig spelletjes doen en thrillers lezen

Denken dat ik niets meer in de aanbieding heb, dat ik geen invloed meer heb op wat er om mij heen gebeurt.

Denken dat ik machteloos, hulpeloos ben. Want juist dat is waar ik zo boos van word.

 

Het kappen van bomen staat voor mij voor het afbreken van datgene wat voor ons mensen een basisbehoefte is: het inademen van frisse lucht.

En welke basisbehoefte breek ik af?

Het dieper gaan, het schrijven, dat voor mij gelijk staat met de zo broodnodige spirituele frisse lucht.

Wat ik graag aan mijn omgeving door wil geven, is die spirituele frisse lucht. Dat betekent dat ik moet kappen met zomaar makkelijk dingen doorsturen die gevoelens van boosheid en machteloosheid in mezelf en anderen oproepen. In plaats daarvan: er bij stilstaan dat deze berichten op een dieper niveau gezien kunnen worden als betekenisvolle signalen dat er een kans voor persoonlijke groei is. Kortom, kappen met gemakzucht en focussen op betekenisgeving.

Daarmee stop ik niet het kappen van bomen, maar draag ik mogelijk toch wel iets bij om mezelf en anderen beter in balans te brengen.

Facebook blijft van mijn telefoon af, dat bevalt me goed. Geen verleiding meer om ieder bericht meteen te lezen. Op mijn laptop blijft het staan. Daar lees ik nog wel het een en ander en zo kan ik nog eens iets delen wat me echt inspireert.

 

Advertenties

1 reactie

  1. Willy

    Dankjewel voor dit schrijven Marian.
    Ik ben blij dat je je niet helemaal hebt afgesloten van en voor iedereen.
    Je bent een belangrijke schakel in het geheel.

    Zoals ik van jou ook had verwacht, blijf je je steentje bijdragen. Dankjewel.

    Tot de volgende blog.

    Liefs,
    Willy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: